Ontwikkeling van een pan-Europees beheermodel voor verzekeraars
De creatie van pan-Europese centrale entiteiten die zich toespitsen op het beheer en de distributie van verzekeringsproducten in Europa is een proces dat zich steeds verder doorzet.
De verschillende beheer- en distributiemodellen voor verzekeringsmaatschappijen
Er bestaan momenteel binnen Europa drie beheer- en distributiemodellen.
Het eerste, « klassieke », model houdt in dat de verzekeringsmaatschappij haar producten ontwikkelt, beheert, verkoopt en promoot binnen één bepaald land. In dit geval heeft de Europese verzekeraar een productie-, beheer- en distributiecentrum in ieder land waar hij actief is. De verkochte producten moeten dus worden aangepast aan de lokale noden van ieder land afzonderlijk.
Het tweede, « cross borders » model, is een model dat ontwikkeld werd in enkele Europese landen waaronder Luxemburg. Volgens dit model gaat een verzekeringsmaatschappij die gevestigd is een bepaald land, haar producten in dat land ontwikkelen en beheren om ze vervolgens te verdelen in de buurlanden. Binnen dit model heeft de verzekeraar één enkel productie- en beheercentrum in zijn land van oorsprong, maar meerdere distributiecentra in de buurlanden. De verkochte producten zijn voornamelijk lokale verzekeringsproducten die rekening houden met de fiscale eigenheden van het buurland in kwestie.
Het meest recente, « pan-Europese », model houdt in dat de verzekeringsmaatschappij haar producten ontwikkelt en beheert in één bepaald land (bijvoorbeeld Frankrijk) en deze daarna verdeelt in heel Europa. In dit geval heeft de verzekeraar één enkel productie- en beheercentrum in, bijvoorbeeld Frankrijk, maar verschillende distributiecentra verspreid over héél Europa en dus niet enkel meer in de buurlanden. Het tweede grote verschil in vergelijking met het « cross borders » model bestaat erin dat de verkochte producten, alhoewel ontwikkeld binnen één centrale entiteit, over het algemeen aangepast zijn aan de lokale noden van ieder land afzonderlijk. In het overgrote deel van de gevallen zijn deze centrale entiteiten dan ook gespecialiseerd in de ontwikkeling en het beheer van één enkel type product, zoals bijvoorbeeld variabele annuïteiten of klassieke levensverzekeringen.
De opkomst van het pan-Europese model
De opkomst van het pan-Europese model is het gevolg van een aantal factoren:
· De evolutie van de Europese regelgeving,
· De toenemende complexiteit van de verzekeringsproducten,
· De toegenomen gemiddelde kennis van de klant.
Binnen het klassieke model, moet een verzekeringsmaatschappij de veranderende Europese regelgeving (Solvency II en andere) in al haar ontwikkelings- en beheercentra implementeren. In een pan-Europees model, moeten deze evoluties inzake Europese regelgeving enkel worden toegepast in een paar centrale entiteiten die gespecialiseerd zijn in een bepaald product, wat uiteraard een zekere kostenbesparing meebrengt.
Door de toenemende complexiteit van de verzekeringsproducten worden verzekeringsmaatschappijen ertoe aangezet om zeer specifieke menselijke en technische vaardigheden samen te brengen rond één product binnen een pan-Europees centrum, veeleer dan deze vaardigheden te moeten spreiden over de verschillende landen.
Ten slotte is de gemiddelde Europese klant veel beter op de hoogte en heeft hij een veel grotere kennis van verzekeringsproducten dan een paar jaar geleden. Deze toenemende kennis heeft er voornamelijk toe geleid dat het gemiddelde klantenprofiel in alle Europese landen relatief gelijk is. Dit betekent niet dat alle Europese klanten identiek zijn, maar wel dat hun behoeften inzake verzekeringsproducten een gemeenschappelijke basis vertonen. Hierdoor kan de installatie worden overwogen van een pan-Europese entiteit die een product ontwikkelt waarvan de basis gelijkaardig is voor alle Europese landen en waarin lokale varianten kunnen worden geïntegreerd.
De opkomst van het pan-Europees model biedt de verzekeraars de mogelijkheid om de wettelijke verplichtingen na te komen, hun kosten te beheersen en beter in te spelen op de verwachtingen van hun klanten. Het pan-Europese model is een realiteit die langzaam maar zeker tot stand komt en waar verzekeraars absoluut rekening moeten mee houden bij de bepaling van hun korte- en middellangetermijnstrategie.
Instrumenten die aangepast zijn aan het pan-Europese model
Om performant te zijn, moet een Europees ontwikkeling- en beheercentrum aan de volgende criteria beantwoorden :
· Snel en adequaat kunnen reageren op de vragen van lokale tussenpersonen en klanten,
· De varianten tussen de verschillende landen optimaal kunnen beheren,
· De processen automatiseren,
· Een doorgedreven samenwerking tussen het pan-Europees centrum en de lokale distrubutiekanalen mogelijk maken.
De efficiënte werking van een pan-Europees centrum valt en staat met de keuze van een adequaat IT-beheertool. Voor een optimale performantie moet deze tool de vier hierboven vermelde criteria gelijktijdig kunnen implementeren. Meer concreet houdt dit in:
· Een snelle aanmaak van nieuwe producten,
· Een efficiënt beheer van de varianten van die nieuwe producten,
· Volledig geautomatiseerd productbeheer,
· Productbeheer binnen het kader van een collaboratief webmodel met de lokale entiteiten
BSB weet wat er op het spel staat en gaat de uitdaging aan met Solife, zijn software-oplossing voor het beheer van vezekeringspolissen. Dankzij de productbench van Solife kunnen producten en hun varianten snel en gemakkelijk worden aangemaakt en is een optimale « time to market » gegarandeerd. Door transacties te beheren binnen een « workflow business », verloopt het takenbeheer volledig geautomatiseerd en wordt individueel en groepswerk binnen Solife geoptimaliseerd. Ten slotte zorgen de verschillende webservices van Solife en zijn internetportaal van de laatste generatie voor de nodige webconnectiviteit waarmee de optimale samenwerking tussen het pan-Europese centrum en de lokale distributiekanalen en zelfs eindklanten verzekerd is.
Besluit
De opkomst van een pan-Europees model stelt verzekeraars in staat om de plaatselijke regelgeving na te komen en hun doelstellingen met betrekking tot performantie en klanttevredenheid te halen. Om dit te realiseren, neemt de opsplitsing tussen productie en verkoop van verzekeringsproducten een centrale plaats in binnen het nieuwe pan-Europese model.
Franse verzekeraars zullen dus in hun strategiebepaling rekening moeten houden met dit nieuwe model en de beheertools kiezen die in staat zijn om de overgang te maken naar dit nieuwe pan-Europese model.
Didier Lambert – Consultant ‘Verzekeringen’ (actuaris) BSB
Erika Bourguet – Marketing Manager BSB
